Yetişkinler için binicilik: ata binmeye başlamak için geç mi?
Seyisi Rehber ·
Hayır, geç değil. Binicilik için bir üst yaş sınırı yoktur; yetişkinlikte başlayan pek çok kişi yıllarca düzenli biner, bir kısmı yarışmaya da katılır. Belirleyici olan yaşınız değil, sağlık durumunuz, size uygun bir at ve düzenli ders.
Bu yazıda yetişkin olarak başlarken çocuklardan farklı olarak düşünmeniz gerekenleri anlatıyoruz: başlamadan önce sağlık kontrolü, kilo ve at uyumu, binmenin vücuda etkisi, ders düzeni ve korkuyla nasıl çalışılacağı.
Başlamadan önce doktorunuza danışın
Binicilik, attan düşme riski olan bir spordur. Bel ya da boyun fıtığı, kemik erimesi, kalp-damar hastalığı, eklem protezi gibi bir durumunuz varsa ya da hamileyseniz, derse başlamadan önce doktorunuzla konuşun. Bazı durumlar biniciliği tamamen engellemez, ama hangi tempoda ve hangi önlemlerle başlayacağınızı değiştirir.
İlk derse giderken eğitmene sağlık durumunuzu, düzenli kullandığınız ilaçları ve son yıllarda spor yapıp yapmadığınızı söyleyin. Bu bilgiler hem size uygun atı seçmelerine hem de bir sorun olduğunda doğru davranmalarına yardım eder.
Kilo ve at uyumu
Yetişkinlerin en çok çekindiği soru budur. Binicilikte sık kullanılan ölçü, binici ve eyer dahil taşınan yükün atın vücut ağırlığının yüzde 20'sini aşmamasıdır; İngiliz Dresaj Federasyonu da refah kurallarında bu ölçüyü genel rehber olarak kullanıyor. Bu kesin bir sınır değil: atın yaşı, yapısı ve kondisyonu ile binicinin boyu ve dengesi de hesaba katılır.
Bu yüzden kulüplerin bir kısmı ders için kilo sınırı koyar ya da daha iri biniciler için uygun atlarını ayırır. Kilonuzu kulübe dürüstçe söyleyin; amaç sizi geri çevirmek değil, sizi rahat taşıyacak atı bulmaktır. Dengeli oturan bir binicinin atı daha az yorduğunu da unutmayın: düzenli ders, at için de fark yaratır.
Binicilik vücudu nasıl çalıştırır?
İngiliz Binicilik Derneği'nin (BHS) Brighton Üniversitesi ile yaptırdığı araştırmaya göre ata binmek ve ahır işleri, orta yoğunlukta egzersiz sayılacak kadar enerji harcatıyor; ölçümlerde tırısta harcanan enerji genel binişe göre daha yüksek çıkmış. Araştırmaya katılan binicilerin büyük çoğunluğu da binmenin kendilerini neşeli ve rahatlamış hissettirdiğini söylemiş.
İlk derslerden sonra iç bacak, kalça ve bel kaslarında ağrı olağandır; vücudunuz alışık olmadığı bir oturuşa uyum sağlıyor. Ders dışında yürüyüş, gövde ve kalça esnekliğini artıran hafif egzersizler bu dönemi kolaylaştırır. Ağrı keskinse ya da birkaç gün içinde geçmiyorsa ara verip doktorunuza danışın.
Ders düzeni: ne sıklıkla, nasıl?
Yetişkinler genellikle iş ve aile programı yüzünden haftada bir ders alabilir. Bu da ilerlemek için yeterlidir; önemli olan aralıksız devam etmektir. Ayda bir ders alan biri, her seferinde bir önceki dersin bir kısmını yeniden öğrenir.
İlk derslerde özel ders ya da lonj (atın eğitmenin elindeki uzun bir ipe bağlı olarak çember üzerinde yürüdüğü ders) dengenizi ve oturuşunuzu oturtmak için iyidir. Temel güveni kazandıktan sonra küçük grup dersleri hem daha ekonomik hem de başkalarını izleyerek öğrenmek için faydalıdır. Ders ücretleri kulübe göre değiştiği için deneme dersi ve paket koşullarını kulübe sorun.
Korku, beklenti ve hedef
Yetişkinler çocuklara göre riskleri daha çok düşünür; düşme korkusu sık görülür ve bu doğaldır. Korktuğunuzu eğitmeninize söyleyin. İyi bir eğitmen sizi zorlamadan, adım adım ilerletir: önce adımda güven, sonra tırıs, ardından dörtnal.
Kendinize bir hedef koymak motivasyonu artırır: doğada güvenle binmek, temel dresaj hareketlerini öğrenmek ya da küçük engeller atlamak. Hedef ne olursa olsun, ilerlemenin çocuklardan farklı bir hızda olması normaldir. Kendinizi gençken başlayanlarla değil, bir ay önceki hâlinizle karşılaştırın.